Histoire du Chateau

Chateau de la Garde

Château de la Garde (zoals het Chateau vroeger heette) werd gebouwd in de dertiende eeuw op de top van een heuvel vanwege het strategische uitzicht op de Dordogne. Het was bedoeld als onderkomen voor het privélegertje (de ‘garde’) van de Duc d’Aubray, een vazal van de Franse koning Louis IX en heette derhalve ‘Le château de la Garde’.

Uit veiligheidsoverwegingen verkoos de hertog zelf om een tweede château te bewonen, een honderdtal meter verwijderd van de plek waar het er mogelijkerwijs heet aan toe zou kunnen gaan.
Dat heeft hem echter niet geholpen: tijdens de honderdjarige oorlog kwamen de Engelsen in 1427 de rivier opvaren en schoten met hun twaalfponders het kasteel van de hertog aan Gort. Château de la Garde werd eveneens met de grond gelijk gemaakt, maar in hetzelfde jaar weer herbouwd.

 

Dit keer kreeg de vesting een agrarische bestemming. Op de 230 hectare grond werd een gemengd boerenbedrijf gevestigd. Er werd vee gehouden, graan verbouwd en wijn gemaakt. In de loop der eeuwen slonk het aantal hectares, verdwenen de koeien en het koren en bleven alleen de wijngaarden over; tegenwoordig ongeveer 20 hectare.

Na een lange reeks eigenaren verwierf Ilja Gort het château op 18 augustus 1994.
Precies 16 jaar later, op 18 augustus 2010, voegde hij de naam van zijn succesvolste wijn toe aan die van het château. Sinds die datum heet het ‘Château la Tulipe de la Garde’.

1994 AANKOOP chateau de la garde DOOR ROCK STAR

1996 GEBOORTE LA TULIPE

Over de geboorte van zijn wijn La Tulipe schreef Ilja Gort een hilarisch boek waarvan inmiddels al meer dan 250.000 exemplaren zijn verkocht: Leven als Gort in Frankrijk.
––––––––––––––––––

Het gaat goed: de grote tienduizendlitercuve is al tot de nok gevuld.
Opeens zie ik hoe David de kraan aan de onderkant van deze zojuist afgesloten cuve opendraait. Een dikke straal roze druivensap spettert schuimend de goot in.
‘Wat doe je nou!?’ schreeuw ik verbijsterd. ‘Doe dicht!!’
‘No worries, mate,’ lacht hij, ‘I’m just bleeding…’

 

Stomverbaasd zie ik hoe tientallen liters kostelijke wijn het riool in lopen. David legt uit dat dit ‘saigner’ heet, laten bloeden. Door het eerste sap te laten weglopen, wordt de resterende wijn geconcentreerder. In een opwelling stap ik naar voren en steek m’n hoofd onder die spetterende roze straal. Tientallen liters verse rosé schuimen over m’n kop! Een héérlijk dronkenmakende sensatie: zoet sap spat in m’n mond, in m’n oren en in m’n ogen. Het is liefde op het eerste gevoel. Hoestend en proestend spring ik onder de roséstraal vandaan en draai de kraan dicht.
‘Dit gaat ’m worden!’ schreeuw ik naar David. ‘We gaan rosé maken!’ Hij lacht en steekt z’n duim omhoog.

2000 BEST BORDEAUX WINE / TOETREDING TOT CONFRERIE

Fragment over zijn toedreding tot de confrérie uit Leven als Gort in Frankrijk.
––––––––––––––––––

Lichtelijk opgewonden komen we aan in het Maison du Vin. Een verwachtingsvol geroezemoes weergalmt tegen de hoge muren en de grote zaal vult zich langzaam met honderden in galakleding gestoken wijnbobo’s.
Op het podium in het midden van de zaal staan de twaalf ‘Maîtres’ in scharlaken fluwelen mantels.
Paul trekt me aan m’n mouw: ‘Kom!,’ fluistert hij, ‘naar voren!’ Een van de maîtres stapt naar de microfoon en begint een welkomstspeech. Daarna kondigt hij de intronisatie van een nieuwe ridder aan.

 

‘Het is een bijzonder mens, een voorbeeld voor ons allen, een ware trots voor Frankrijk…’ en zo nog een tijdje door. Dan ontrolt hij plechtig een document, kijkt even fronsend in het perkament, richt zich weer tot de zaal en annonceert met bronzen stem: ‘Monsieur Ilja Gort.’
Van schrik laat ik een keiharde wind en ik moet met kracht een acute neiging tot vluchtdrift onderdrukken. Dan zie ik naast mij de breed grijnzende tronie van Paul en ik besef: de boef heeft mij stiekem voorgedragen!
Als ik op het podium sta, is mijn voornaamste zorg dat het plakband waarmee m’n veel te lange broekspijpen zijn ingekort, het houdt. In gebroken steenkolenfrans begin ik hakkelend aan een geïmproviseerd dankwoord.

2009 SAMENWERKING MICHEL ROLLAND

Sinds zomer 2009 wordt alle wijn van Chateau la Tulipe de la Garde gevinifieerd door flying winemaker Michel Rolland en zijn top-oenoloog Bruno Lacoste. Rolland is afkomstig uit Pomerol en bekend als wijnmaker van gerenommeerde Châteaux als Angélus, Ausone, Lascombes, Latour-Martillac, Léoville Poyferré en Smith Haut Lafitte. Hij wordt gezien als een van de belangrijkste wijnmakers van dit moment.

Cliquez ici voor een interview dat Ilja met Michel Rolland had, tijdens de oogst van 2010.

2010 NAAMSVERANDERING CHATEAU LA TULIPE

Van Chateau de la Garde naar chateau la Tulipe

“Er blijkt in Frankrijk een hele rits chateaus te bestaan die Château de la Garde heten. Waaronder een die wijn produceert waar je je voeten nog niet in zou willen wassen.
Dit leidt tot allerlei vervelende misverstanden op wijnconcoursen, in wijngidsen en op internet.
Maar ja, de naam van een Château veranderen dat al sinds 1200 na Chr. zo heet, kan dat wel? Of brengt dat, zoals bij een schip, rampspoed en ongeluk?
Na jaren van martelende aarzeling, hebben we besloten om de naam intact te laten, maar één enkel woordje toe te voegen. Vanaf 2010 heet ons kasteel: Château la Tulipe de la Garde. Afko: Chateau la Tulipe.”

 

2015 Zoon Klaas au chateau

Wine flies when you’re having fun

“De term ‘Père & Fils’ staat al heel lang op ons etiket. Ooit zag ik in een restaurant iemand in paniek raken bij het zien van een enorm uitgebreide wijnkaart. Om er vanaf te zijn sloeg hij hem dicht en zei tegen de ober: ‘Doe mij maar een fles Père et fils.’
Ik vond dat leuk en zette het bij wijze van grap op ons etiket; mijn zoontje Klaas was toen zes.
Maar time flies when you’re making wine, en dit jaar is Klaas (inmiddels 26) maître du Chateau geworden. Dankzij zijn enthousiasme en zijn liefde voor de wijn is de term ‘Père & Fils’ op het etiket werkelijkheid geworden.”