Lief en leed 2 maart 2011

Helaas viel het bericht van ons Parijse medaille-succes (een gouden plak voor de Chateau de la Garde 2009 en een zilveren voor La Tulipe Rosé 2010) geheel in het niet bij een ander, veel schokkender nieuwsfeit. Er heeft hier een omwenteling plaatsgegrepen waar ons slaperige wijndorpje al dagenlang van overstuur is. En terecht.

Wat is er gebeurd in het dorp waar nooit iets gebeurt?

Is het naar de boulangerie slenteren voor een krantje en twee croissants al een belevenis,
(op weg er naartoe kun je genietend om je heen kijken naar alles wat er niet gebeurt), de terugweg is nog leuker: voorzichtig heeft de bakker twee verse croissants in een zakje van dunnig vloeipapier laten glijden.
Het croissantzakje is bedrukt met een tafereel dat associeert met zonovergoten graanvelden en uitbundig zingende vogels. Terwijl je weer kasteelwaarts kuiert, hou je deze kleurige voorbode van het aanstonds te savoureren feestontbijt delicaat bij het puntje vast.

 

zakje

 

croissants
Maar zonder voorafgaande waarschuwing blijkt onze boulanger van zak veranderd!
‘Yech!’ krijt ik spontaan. ‘Lélijk!’
‘Maar ik bak meer dan alleen croissants!’ verdedigt hij zijn misstap. ‘Ook Chocolatines en Chaussons!’
Hoofdschuddend verlaat ik de winkel, gebogen onder een lichte, doch onmiskenbare tristesse.

Gelukkig hebben de croissants niet geleden onder de zakverandering: nog immer zien zij er veelbelovend uit.

 

verbrand
Doch leed en lief gaan hand in hand: het nieuwe zakje blijkt uitstekend beschrijfbaar. Terwijl we de croissants opwarmen in de oven, noteren we snel een ideetje voor een spontaan opborrelende column. De gedachtenstroom is echter zo overvloedig, dat we pas weer aan onze bakseltjes herinnerd worden, als er zwarte rookwolken uit de keuken drijven.

 

Pijn

krant
We passeerden een woning welks bewoners kennelijk zoveel pijn lijden, dat zij dit middels een engelstalig bord kenbaar maken. We bellen aan om een zonnestraaltje te brengen met een positief kranteberichtje. Maar het valt mee: de 1 meter 20 lange schoorsteenpijp dient slechts om het dagelijks stokbrood te parkeren.

Lief en leed

vaten
Heerlijk, zo’n chai vol nieuwe vaten gevuld met goede wijn; stap naar binnen en je wordt overmand door een watertandend aroma van vers eikenhout vermengd met de geur van rijpe bordeaux. Met het excuus dat onze liefdeswijn dagelijks gecontroleerd dient, mag ik graag vertoeven tussen die volle ronde tonnen.

 

vaten
Maar na drie jaar gebruikt te zijn, staan de vaten nauwelijks nog aroma af aan de wijn en dienen zij verkocht. In Frankrijk komt dit neer op iemand die zegt dat hij ze komt halen en vervolgens nimmer meer iets van zich laat horen. Zodat die klotevaten maandenlang afschuwelijk in de weg staan. Derhalve heb ik inmiddels zoveel ervaring in het verplaatsen, dat ik mij met succes zou kunnen aanmelden bij de tonnenrollers van Saint-Émilion.

 

Maar wát zagen wij op de plaatselijke rommelmarkt afgelopen zondag? Kánsen!

markt
Met enig zaag- en timmerwerk verander je zo’n wijnton in een luxe salon ameublement!  Of een geinig tuinsetje… Een googletje leverde op dat zo’n doormidden gezaagde ton nog 500 piek waard is ook!

 

meubels
Al klikkend kwamen we erachter dat er een complete tonnen-omkat-circuit bestaat waar van alles wordt gefabriekt. Luxe ligstoelen, muziekinstrumenten…

 

hangmat
… hangmatten… Ja, je kunt zelfs je hele kamer laten parketteren met wijntonduigen. Wat zal dat heerlijk ruiken!

 

kisten
Zelfs doodskisten van wijntonnenhout. Een mooiere laatste rustplaats lijkt me nauwelijks denkbaar. Aanzienlijk beter dan een iPhonekist. Je zal maar opeens gebeld worden als je net rustig dood bent.

Meer hotnews

Blijf au courant!

Op de hoogte blijven van het laatste hotnews over Chateau La Tulipe?
Neem een gratis abo op de Slurp! nieuwsbrief.

Gratis abo